നിറങ്ങള്‍

അടയാളങ്ങൾ

2012-01-16T04:08:00.001-08:00

മരുന്നുകളുടേയോ രോഗങ്ങളുടേയോ ഗന്ധമല്ല, ചിരപരിചതമായ ചന്ദനത്തിന്റെയും കുംകുമത്തിൽന്റേയും സുഗന്ധം ശ്വസിച്ചുകൊണ്ടാണ്‌ ആ ആശുപത്രി മുറിയിലേയ്ക്കയാൾ സധൈര്യം കടന്നുചെന്നത്‌. ഒരു പ്രാർത്ഥനാമുറിയിലേയ്ക്കു പ്രവേശിയ്ക്കുമ്പോഴുള്ള അതേ അനുഭൂതിയോടെ അയാൾ ആർക്കും മുഖം കൊടുക്കാതെ യന്ത്രസാമഗ്രികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ആ കട്ടിലിനു നേരെ സാവധാനം നടന്നു ചെന്നു. ഓർമ്മ നഷ്ടപ്പെട്ട, ചേതനയറ്റ ശരീരവുമായി കിടക്കുന്ന ഒരു

കറുപ്പും വെളുപ്പും

2012-01-08T05:12:00.001-08:00

ഒരു കറുത്ത ചില്ലിൻ‌കൂട്ടിലേയ്ക്കു ഒപ്പിയെടുക്കപ്പെട്ട, തിരികെപ്പിടിച്ചെടുക്കാൻ കൊതിപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു നിമിഷം! ആ കറുപ്പിൽ നിന്നും വെളുപ്പ് വല്ലാതെ ആശിപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു പഴയ കൌതുകത്തെ കണ്ടെടുക്കുന്നു. അതിനെ ഉള്ള് തൊടുന്ന നിഷ്കളങ്കതയുടെ ഉടുപ്പിടീപ്പിയ്ക്കുന്നു. അതിനൊരുപിടി ഓർമ്മകളുടെ സുവർണ്ണതിളക്കം നൽകുന്നു. ഈ കറുപ്പിനും വെളുപ്പിനുമിടയ്ക്കെവിടെയൊക്കെയോ വിട്ടുവിട്ട്, അടർന്നുവീണു

ശൈത്യം

2011-10-31T05:10:00.000-07:00

ഈ വഴി ചെന്നവസാനിയ്ക്കുന്ന മുക്കിലുള്ള പള്ളിയുടെ മാനത്തേയ്ക്കുയർന്നു നിൽക്കുന്ന മിനാറുകളുടെ അപ്പുറത്തുനിന്നും ഇന്നത്തെ ശക്തി ക്ഷയിച്ച വേനലിന്റെ പ്രഭാതം എന്റെ തൊണ്ടയെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് ശൈത്യത്തിലേയ്ക്കു കടന്നുപോകുകയായിരുന്നു... പോകുന്ന വഴിയ്ക്ക് എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ തഴുകാൻ പ്രഭാതത്തിന്നയച്ചു കൊടുത്ത കുളിർമയുള്ള കാറ്റ് എന്റെ ശബ്ദം കട്ടെടുത്തു കടന്നുകളഞ്ഞു. പള്ളിയ്ക്കു നേരെ മുൻപിലുള്ള പച്ച വിരിച്ച

എന്റെ പ്രണയം

2011-10-13T00:55:00.000-07:00

ചിലപ്പോളെനിയ്ക്കു പ്രണയത്തോടു വല്ലാത്തൊരു പ്രണയമാണ്. പലപ്പോഴും എന്നിലുള്ള പ്രണയം വിട്ട ഭാഗം പൂരിപ്പിയ്ക്കപ്പെടാതെ പോകുന്ന അപൂർണ്ണവാചകങ്ങളായി മാഞ്ഞുപോകുകയാണു പതിവ്. പ്രണയിയ്ക്കാത്തവരായാരുണ്ടെന്ന ചോദ്യത്തോടെന്നും എനിയ്ക്കു ഒരു സംശയം കലർന്ന അദ്ഭുതമായിരുന്നു. ഒരു യഥാർത്ഥ പ്രണയം എങ്ങനെയാവും? പക്ഷെ ഞാനും പ്രണയിയ്ക്കുന്നുണ്ടെന്നുള്ളത് ഉറപ്പ്. നിറഞ്ഞുകത്തുന്ന ഒരു ചിരാതിൽ നിന്നും എണ്ണ ഇറ്റുവീഴും പോലെ

പുഴയും ആകാശവും

2011-07-05T05:30:00.000-07:00

കൊട്ടിയടഞ്ഞുപോയ കിളിവാതിലുകളൊക്കെ ഒരുനാൾ മലർക്കെ തുറക്കപ്പെട്ടു. ആകാശം പതുക്കെ കയറി വന്നു ജനാലയിലൂടൂറി വരുന്നൊരീണം പോലെ. പുഴകൾ ഇരമ്പി വന്നു അകലെ ഇരമ്പിയടുക്കുന്നൊരു തീവണ്ടി പോലെ. അടിത്തട്ടിലടിഞ്ഞുകൂടി കിടന്ന വാക്കുകളിൽ വെളിച്ചം ചിതറി വീണു. ഭാരമേറിയവ ഭാരമൊട്ടുമില്ലാതെ പൊന്തി വന്നു. മൂർച്ചകൂടിയവ മിനുസപ്പെട്ടു. ചിലത് ഒലിച്ചുപോയി. മേഘങ്ങളും പുഴയിലെ കല്ലുകളും കഥകൾ ചുരത്തി. ചാ‍യക്കൂട്ടുകളിൽ കലക്കി

സംഗീതം

2011-06-28T04:29:00.001-07:00

ശ്വസിച്ചുച്ഛ്വസിച്ച് ശ്വാസം ശ്രുതി ചേരുമ്പോൾ സ്വപ്നം കണ്ടെടുക്കുന്നൊരു കവിതയായ് പുലരിയുടെ ഗീതത്തിലേയ്ക്കു ഉണർന്നെണീയ്ക്കുന്ന ഉറക്കം

നടത്തം

2011-06-22T00:09:00.000-07:00

പ്രകാശപൂരിതങ്ങളായ തെരുവു വിളക്കുകളുടെ ചുവട്ടിൽ ശാന്തമായുറങ്ങുന്ന നഗരം. ഉണർത്താതെ ഞാൻ നടന്നു. രാവിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഇന്നത്തെ കൊച്ചുപ്രഭാതവും പൊടുന്നനെ എന്റെ കൈകളിലേയ്ക്കു പെറ്റുവീണു. ഞാൻ കണ്ടുനിൽക്കേ എന്റെ കൈകളിൽ കിടന്നത് തുരുതുരാ വളർന്നു. എന്റെ കൈകളിലൊതുങ്ങാതെ അതിന്റെ പ്രകാശമെമ്പാടും പരന്നു. അത് വെയിലിന്റെ ചൂടിനോടു ചേരുന്നതും നോക്കി ഞാൻ നിന്നു, ഒരു നിഴൽ പറ്റി. എന്റെ ഒഴിഞ്ഞ കൈകളിൽ വിയർപ്പു

ഒരുച്ചമയക്കം

2011-06-03T04:41:00.000-07:00

എങ്ങു നിന്നോ വന്നൊരു ചെറുമയക്കം എപ്പൊഴോ എന്നേയും കൊണ്ടങ്ങു കടന്നുകളഞ്ഞു. എന്റെ ചലനമറ്റു വെളിച്ചം പാതിവഴിയിൽ മാഞ്ഞുപോയി. മറവികളുണർന്നു പൊങ്ങി ഉയരത്തിലേയ്ക്കങ്ങ് പറന്നുയർന്നു. ഇനിയൊരു തിരിച്ചുവരവില്ലെന്നോണം പറന്നു പറന്നങ്ങനെ.... വായുവിൽ തങ്ങിനിന്ന്... ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച്... പിടി വിട്ട്... തെന്നി തെന്നി... ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ അറ്റത്ത്... പക്ഷേ, സാവധാനം താണുപൊങ്ങുന്ന എന്റെ നെഞ്ചിൻ‌കൂടിനുള്ളിൽ

2011-05-20T01:06:00.000-07:00

ജീവിതം നെയ്തെടുക്കപ്പെടുന്നത് ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ടാണോ? സ്നേഹം കൊണ്ടാണോ? ഓർമ്മകൾ കൊണ്ടാണോ? അതോ മരണം കൊണ്ടോ?! ഓർമ്മകളുടെ കൂടുകളിലേയ്ക്കു തള്ളിവിടാൻ ഇനിയും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത ഞങ്ങളുടെ ചെറിയ അമ്മായി ഞങ്ങളെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞ് ഒരു വർഷം തികയ്ക്കുന്ന ഈ മെയ് 20-നെ കണ്ണുനീരിൽ കുതിർത്തെടുക്കട്ടെ! - അവന്റെ ദുഃഖം!

ചൂട്

2011-05-16T00:51:00.000-07:00

പൊള്ളുന്ന ചൂടത്ത്, ചൂടുള്ള കാറ്റത്ത് വറ്റിയുണങ്ങുന്ന ഓർമ്മകൾ. വരണ്ടുണങ്ങി വിണ്ടുകീറുന്ന ഒരു ഹൃദയം. അതിൽ ചുട്ടു നീറുന്ന വേദന. അതിന്റെ ഉള്ളു തുളയ്ക്കുന്ന പിടച്ചിൽ. ആ പിടച്ചിലിൽ വറ്റാത്ത കിണർ പോലെ നിറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്ന ചുടുനീരിന്റെ ചൂടിൽ മെഴുകുപോലുരുകിയൊലിയ്ക്കുന്ന കനലു പോലുള്ള രണ്ടു കണ്ണുകൾ!

മുറ്റം

2011-05-02T02:47:00.001-07:00

നനഞ്ഞ മിറ്റത്ത് വെയിലു പൂക്കുന്ന മണം വെയിലിന്റെ ചൂടിനു പൂ പരത്തുന്ന മണം

വലകൾ

2011-04-26T02:21:00.001-07:00

പൂത്തു തുടങ്ങുന്ന മരത്തിൽ നിന്നും തൂങ്ങുന്ന വെള്ളിനൂലുകൾ കൊണ്ടു നെയ്തെടുക്കുന്ന ഉടമസ്ഥനില്ലാത്ത വലകൾ വെയിലത്തു തിളങ്ങുന്ന നേർത്ത വെള്ളിനൂലുകൾ വെള്ളിവട്ടങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തൂങ്ങുന്ന ചുകന്ന പുഴുക്കൾ വലകൾ ശരീരത്തെ പൊതിയുമ്പോൾ തൊലിപ്പുറത്ത് വല്ലാത്ത പശപശപ്പ് പൂവിന്റെ കുത്തുന്ന മണം ഒരു മുറ്റം മുഴുവൻ ഇറങ്ങിയിറങ്ങി വരുന്ന വലകൾ

ഒഴുക്ക്

2011-04-13T06:45:00.000-07:00

കലപില കൂട്ടുന്ന രണ്ടു കൊച്ചു സന്തോഷങ്ങൾക്കു നടുവിൽ, രണ്ടു സീറ്റുകൾ കൂടിച്ചേരുന്ന യോജിപ്പിൽ തണുപ്പ് ഇരച്ചു കയറുന്ന ഇരുത്തം. കറുത്ത ജനാലച്ചില്ലിലൂടെ വെയിലു തട്ടാത്ത കാഴ്ചകൾ പിന്നോട്ടൊഴുകിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു... നിശ്ശബ്ദം. ചിത്രത്തിനു കടപ്പാട് http://www.bfg-global.com/portal/top10/english/news_images/2010-08-153586424420_f33544afc8.jpg

2011-04-06T01:34:00.000-07:00

ഒരു ഉണർവ്വിന്റെ അറ്റത്ത് നിന്നും ഒരു സ്വപ്നത്തിന്റെ തുമ്പിലേയ്ക്ക് ഉറക്കം തൂങ്ങി നിൽക്കുന്നു

തുടക്കം

2011-03-31T02:33:00.000-07:00

പുഴു തിന്നുതീർക്കുന്ന ഇലകളിൽ മൂർച്ചയെത്താത്ത ഇളം മുള്ളുകളുടെ കൂർപ്പിൽ വിടരാറായ ഇതളുകൾക്കുള്ളിൽ മഞ്ഞുതുള്ളികളായി തുടങ്ങുന്നുണ്ട് എന്നും ഒരു ലോകം

ജനാലയിലൂ‍ടെ

2011-03-30T00:19:00.001-07:00

അങ്ങു മേലേ വിരിച്ചിട്ടിരിയ്ക്കുന്ന നീല പരവതാനിയിൽ നിറയേ ഇലകളും കൊമ്പുകളും കുത്തിവരച്ചിട്ടിരിയ്ക്കുന്നു അല്ല ഒരു കാറ്റിൽ പറന്നു വീഴാറായി നിൽക്കുന്നു...

കയർ

2011-03-27T05:44:00.000-07:00

ഏണിപ്പടികൾക്കിടയിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞ് അറ്റം ഒരു തല കടക്കാൻ പാകത്തിൽ വലയമാക്കി നിലം തൊടാതെ ആടിക്കളിയ്ക്കുന്നുണ്ട്... വലിച്ചുമുറുക്കപ്പെടാവുന്ന ഒരു കയർ. ഒരു മുഴം ചുകന്ന കയർ!

താഴ്വാരം

2011-03-20T05:57:00.000-07:00

can earth listen??

ട്രാഫിക്

2011-03-13T04:50:00.001-07:00

തുടർന്നോളാൻ അനുവാദം നൽകുന്ന പച്ചയ്ക്കും നിർത്തൂ! എന്നാജ്ഞാപിയ്ക്കുന്ന ചുകപ്പിനും ഇടയിൽ ഉതിരുന്ന ഒഴുക്കിന്റെ മഞ്ഞനിശ്വാസങ്ങൾ...

ഒരു ശ്വാസം...

2011-03-10T07:37:00.000-08:00

ഉരുവംകൊണ്ടപാടെ ചത്തൊടുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്ന ചിന്തകളുടെ ഇല്ലാത്ത വലയങ്ങളിൽ കുരുങ്ങി എന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയ്!

ചെവി കേൾക്കുന്നത്

2011-03-06T01:06:00.003-08:00

1 മുറുക്ക് കടിയ്ക്കുന്ന കറുമുറ ശബ്ദം മിഠായിയെ അലിയിപ്പിയ്ക്കുമ്പോൾ നാവുതട്ടുന്ന ശബ്ദം എന്റെ ചെവി അതസഹനീയതയോടെ കാർന്നു തിന്നുന്നു. 2 പൊടി ഉയർത്തി അടിയ്ക്കുന്ന തണുത്ത കാറ്റ്. എന്റെ മറച്ചുവെയ്ക്കാത്ത ചെവിയിലൂടെ ചോദിയ്ക്കാതെ കടന്ന് തൊണ്ടയെ തൊട്ട്, പൊടി നിറച്ച് അതിന്റെ തണുപ്പ് മറുചെവിയിലൂടെ അരികുതട്ടി കടന്നുപോകുന്നു. ചോദിയ്ക്കാതെ... (തൊപ്പിയിടാതെ ചിരിച്ചുകൊണ്ടെന്റെ മകൾ കാറ്റിന്റെ തണുപ്പിലേയ്ക്ക്

(നി)ശബ്ദം

2011-03-02T00:47:00.001-08:00

കാഴ്ചകൾ അടർന്നുവന്നു. ശബ്ദങ്ങൾ കൂമ്പി നിന്നു. നിമിഷങ്ങളുരുകിയുറഞ്ഞു. അക്ഷരങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞുവീണു!

പോക്ക്

2011-03-01T00:35:00.000-08:00

തുറന്നുവച്ച വലിയൊരു കുങ്കുമചെപ്പിലേയ്ക്കു പകലിന്റെ വെളിച്ചം മെല്ലെ ചാഞ്ഞു വീണു. കുങ്കുമത്തിന്റെ നിറമാകെ പരന്നു.

നുറുങ്ങ്

2011-02-27T00:37:00.001-08:00

മഞ്ഞിന്റെ പുതപ്പിൽ നിന്നും വേഗത്തിലുണർത്തി മറഞ്ഞുപോകുന്ന രാവിന്റെ മടിയിലേയ്ക്കു മെല്ലെ മെല്ലെ വീണ്ടുമുറക്കി കിടത്തുന്ന പ്രഭാതം...

ബാക്കിപത്രങ്ങൾ

2011-02-24T03:04:00.000-08:00

ഭാരം താങ്ങിത്താങ്ങി അടി തേഞ്ഞു പോകുന്ന ഒരു വാക്കർ, കാ‍ലം അടിച്ചേൽ‌പ്പിച്ച മുതുവിന്റെ കൂനൽ, ആരോ എപ്പൊഴോ സമ്മാനിച്ച, തോളോളം എത്തുന്ന രണ്ടു സ്വർണ്ണ വളകൾ, വെളുത്ത മുടിനാരുകളുടെ ഇടയിൽ മാറാല പിടിച്ച കുറേ ഓർമ്മക്കെട്ടുകൾ, തുടങ്ങിയതിലേയ്ക്കു തന്നെ വീണ്ടും തിരിച്ചെത്തിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്ന കുറേ നാമങ്ങൾ, എപ്പോഴും ചിരിയ്ക്കാൻ പുറപ്പെട്ടുനിൽക്കുന്ന ഒളി മങ്ങിയ ഒരു മുഖവും, ആരേയും ആകർഷിച്ചെടുക്കാൻ വെമ്പുന്ന

ഒരു നിമിഷം...

2011-02-22T02:43:00.000-08:00

അതാ ഒരു ജെറ്റ് അലറിവിളിച്ച് മാനത്തെ കുത്തിക്കീറി മുകളിലേയ്ക്ക് കുതിച്ചുപായുന്നു! മാനം വന്നുവീണ് ഇളകികളിയ്ക്കുന്ന ഇലകൾക്കിടയിൽ നീലക്കഷ്ണങ്ങളായി സസൂക്ഷ്മം അടുക്കിവെയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു, വെറും ഒരു ജനാലയ്ക്കപ്പുറം!

മടുപ്പ്

2011-02-20T02:49:00.000-08:00

എന്നും ഒരേപോലെ കാണുന്ന ഒരേ നിലം. തലങ്ങും വിലങ്ങും ചവിട്ടുകൊണ്ടു കിടക്കുന്ന മുഷിഞ്ഞ നിലം. അതിൽ ചിന്നിച്ചിതറി കിടക്കുന്ന മൊസൈക്കിന്റെ കല്ലുകൾ. പോരാതെ തുറന്നുവെച്ച പുസ്തകങ്ങളും, കൂട്ടാന്റെ കറയും, കടലാസുകഷ്ണങ്ങളും പിന്നെ പൊടിയും കണ്ണിനുകാണാത്ത ചെരുപ്പിലെ മണ്ണും. എന്നും കാണുന്ന ഒരേ നിലം.

ഓർമ്മകൾ

2011-02-19T03:08:00.000-08:00

അശ്രദ്ധയോടെ അടർത്തിയെടുത്ത നിമിഷങ്ങളെ ഒന്നിച്ചുചേർക്കുമ്പോൾ താളുകളിൽ നിന്നും താളുകളിലേയ്ക്കു പിടിവിട്ടുപോകുന്ന ഒരായിരം ചിത്രങ്ങൾ.

ശിശിരം

2011-02-14T05:20:00.000-08:00

പൊഴിയ്ക്കുകയാണ്‌ ഞാനെന്റെയീ മുഴുവൻ ഇലച്ചാർത്തുകളെ. മഞ്ഞിന്റെ പുതപ്പിൽ, ശീതക്കാറ്റിൽ നഗ്നയായ് ഒരുനാൾ വന്നെത്തുമെന്ന് കാത്തുനില്ക്കാൻ. അതെ! പൊഴിയ്ക്കുകയാണീ വഴിയോരങ്ങളിൽ വസന്തമേ! നിനക്കുമാത്രമായ് ഞാനെന്റെയീ മുഴുവൻ നിറങ്ങളെ! എന്റെ ജീവന്റെ ജീവനുകളെ... Note ചിത്രങ്ങൾക്കു കടപ്പാട് - എന്റെ സഹോദരന്‌.

ഒരു ജനാലച്ചിത്രം!

2011-01-16T03:20:00.000-08:00

കട്ടിലിനോടു ചേർന്ന ജനാലയിലൂടെ അകത്തേയ്ക്കു പരക്കുന്ന സ്വർണ്ണവെളിച്ചത്തിൽ അവളപ്പോഴും തുണ്ടു കടലാസുകളിൽ നിറയേ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. തോളറ്റം കിടക്കുന്ന, എണ്ണ തൊടാത്ത ചെമ്പൻ മുടിയുമായി വെളുത്ത ഷെമ്മീസിട്ട് വളകളില്ലാത്ത ഒഴിഞ്ഞ കൈകൾ കൊണ്ട് അവൾ കുന്നും പുഴയും മലയും പൂക്കളും മഴവില്ലും പൂമ്പാറ്റകളും ഒക്കെ വരയ്ക്കും. തോന്നുന്നതെല്ലാം വരയ്ക്കും. അതിനൊക്കെ തോന്നുന്ന നിറങ്ങൾ കൊടുക്കും. എന്നിട്ട്

മിഴികൾക്കുമപ്പുറം

2010-10-30T04:50:00.000-07:00

വെള്ളത്തിലേയ്ക്കു ചാഞ്ഞ് കൂമ്പി നില്ക്കുന്നൊരു മൊട്ടുപോലേയുള്ള,അദ്ഭുതത്തിൽ പൊതിഞ്ഞ നിഷ്ക്കളങ്കതയിലേയ്ക്കുവലിയ പീലികൾ ഇടയ്ക്കിടെ ഒരു വെഞ്ചാമരം കണക്കെ വീശിഅടഞ്ഞുതുറക്കുന്ന,ഒന്നു നോക്കിയാൽ നൂറായിരം കഥകൾ പറയുന്ന,തടാകം പോലെയുള്ള ആ മിഴികൾചില നേരത്ത് പറയുന്നതെന്താണ്‌?നനവിൽ കുതിർന്ന ഓർമ്മകളാണോ?തിങ്ങിവിങ്ങുന്ന ഏകാന്തതകളാണോ?കലപില പറയാനോ, വിളിയ്ക്കാനോ, അരികെ ചെന്നൊന്നിരിയ്ക്കാനോഒന്നും കഴിയുന്നില്ലെന്ന

‘അവന്റെ‘ ദുഃഖം

2010-10-17T01:06:00.000-07:00

എന്നിലെ ദുഃഖം ഒരു തീക്കനൽ പോലെഎന്നെ ചുട്ടുപൊള്ളിയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ദുഃഖം എന്നെ ഭ്രാന്തമായി ചിന്തിപ്പിച്ചിരുന്നു.നിലയില്ലാത്ത വെള്ളത്തിലേയ്ക്കു തള്ളി നടുക്കിയിരുന്നു.ചതുപ്പുനിലത്തിലേയ്ക്കു താഴ്ത്തി താഴ്ത്തി ശ്വാസം മുട്ടിച്ചിരുന്നു.എന്റെ ദുഃഖം എനിയ്ക്കു വലുതെന്നു പറയുന്നതെത്ര ശരി!ദുഃഖത്തിന്‌ കറുപ്പുനിറമാണ്‌ പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നത്.ഇരുട്ടിന്‌ ദുഃഖത്തിന്റെ ഒരു ഛായ ഉണ്ട്.ഇരുട്ടിനേക്കാളും ആഴമുള്ള

കനൽ

2010-02-09T06:40:00.000-08:00

കടലിനു വേണ്ടി അലകൾകരയോട്‌ നുരയായി കിന്നരിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.പൂവിനു വേണ്ടി കാറ്റ്‌ ചെടിയെ തഴുകി ഉമ്മവെച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.മണ്ണിനു വേണ്ടി മരങ്ങൾഭൂമിയെ വേരാഴ്ത്തി സ്നേഹിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.ആകാശത്തിനു വേണ്ടി മേഘം വീണുടയാത്ത മഴത്തുള്ളികളെ ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.എത്ര ജ്വലിച്ചുതീർത്തിട്ടും, എരിഞ്ഞുതീർത്തിട്ടുംപറഞ്ഞുതീരാത്ത, അഗ്നിയോടുള്ള ആരുടേയോ പ്രണയവുമായി കനൽ മാത്രം ഒരുപിടി ചാരമായി ബാക്കി!

സ്നേഹം ഉണ്ടാവുന്നത്‌

2010-01-07T00:03:00.000-08:00

കണ്ടതാണ്‌ ഞാൻ ആകാശത്തു നിന്നും താഴേയ്ക്കു നോക്കിയപ്പോൾഎന്റെ രണ്ടു കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക്‌ ഘോരശബ്ദത്തിൽഭൂമി ഉരുണ്ടുരുണ്ട്‌ വരുന്നത്‌.സകല പർവ്വതങ്ങളും, താഴ്‌വരകളും, സമുദ്രങ്ങളും എന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞപ്പോൾ,വനങ്ങളും, മൃഗങ്ങളും, മനുഷ്യരും, എന്റെ മനസ്സിനെ കവർന്നെടുത്തപ്പോൾ,ശബ്ദങ്ങളും, വർണ്ണങ്ങളും, കാറ്റും, മഴയും, പുഴയും എന്റെഹൃദയത്തെ തഴുകി ചേർത്തുവെച്ചപ്പോൾ,കണ്ടതാണ്‌ ഞാൻനീലാകാശം ഭൂമിയിലേയ്ക്കു

പുതുവർഷസമ്മാനം.

2009-12-30T04:22:00.000-08:00

ഇന്നലെ ഞാനും ചുമരിലെ കണ്ണാടിയും കുശലാന്വേഷണങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് കണ്ണാടി എന്റെ മുടിയിഴകളെ നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു-"ഏയ്, ദാ നോക്കൂ! ഒരു വെള്ളിനൂൽ"ഞാൻ കണ്ണാടിയുടെ മുഖത്തേയ്ക്കു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. അതെ, ഒരു വെള്ളിനൂൽ.എന്റെ വലതുഭാഗത്തെ നീണ്ടുകിടക്കുന്ന കറുത്ത മുടിയിഴകൾക്കിടയിൽ, അതേ നീളത്തിൽ അതൊളിച്ചുകളിയ്ക്കുന്നു. ഞാനതിനെ ഒറ്റ ഇഴയായെടുത്ത്‌ നോക്കി. എനിയ്ക്കു സന്തോഷമായി.ഞാൻ

എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഈ സ്ലേറ്റിന്‌..

2009-11-20T04:16:00.000-08:00

നിണ്ടൊരു അവധിക്കാലത്തിനു ശേഷം സ്ക്കൂളൊക്കെ തുറന്ന്, പുത്തൻ മണമുള്ള. തിളങ്ങുന്ന കറുകറുത്ത സ്ലേറ്റിൽ എഴുതാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴുള്ള അതേ വിറയൽ, ഇപ്പോൾ.. ഉത്സാഹത്തോടെയെങ്കിലും.ആദ്യത്തെ അക്ഷരം ഏതാവണം?-എന്തായാലും ഭംഗിയിൽ വേണം.എവിട്ന്നു തുടങ്ങണം?-തുടങ്ങിയേ തീരൂ!എങ്ങനെയാവണം?(എഴുതിയും മായ്ചും, വീണ്ടുമെഴുതിയും, പിന്നെ പിന്നെയെന്ന് മാറ്റിവെയ്ക്കപ്പെട്ടും പതുക്കെ പതുക്കെ എന്റെ ഈ സ്ലേറ്റ് മങ്ങിത്തുടങ്ങിയപ്പോഴും,

2009-10-10T04:21:00.000-07:00

എന്തെഴുതിയാലും അതിനടുത്തെത്തുന്നില്ല, എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും അതുൾക്കൊള്ളാനാവുന്നില്ല.. അവിശ്വസനീയം!ജ്യോനവന്‌ ആദരാഞ്ജലികൾ!

യേശുദേവൻ

2009-05-09T04:08:00.000-07:00

യേശു ദേവനാണോ? യേശുനെന്തിനാ വേദനിയ്ക്കുന്നത്‌?അവൾക്കൊരുപാട്‌ സംശയങ്ങളുണ്ട്‌. പക്ഷേ ആരോടും ഇതുവരെ ചോദിച്ചിട്ടില്ല.അവിടടുത്തുള്ള ഒരു പള്ളിയിലേയ്ക്കു ആഴ്ചതോറും അച്ഛന്റെയൊപ്പം പോകാൻ അവൾക്കു വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ചിലപ്പോൾ അനിയൻകുട്ടനും ഒപ്പം വരും. അവിടെയുള്ള പാവപ്പെട്ട കുട്ടികളെ ചികിത്സിയ്ക്കാനാണു അച്ഛൻ പോകാറുള്ളത്‌. ആ സമയത്ത്‌ അവളേയും അവളുടെ കുഞ്ഞനിയനേയും പള്ളിയ്ക്കടുത്തുള്ള ഒരു കൊച്ചു വീട്ടിലേയ്ക്കു

റാണിയക്ക

2009-05-02T07:12:00.000-07:00

ഒന്നാലോചിച്ചാൽ ഇന്നു ലോകത്തു കണ്ടുവരുന്ന ഒട്ടുമിക്ക സംഭവവികാസങ്ങളും (യുദ്ധം പ്രത്യേകിച്ചും) പണ്ടു മുതൽക്കു തന്നെ (പണ്ട്‌ എന്നു പറഞ്ഞാൽ, ചരിത്രം എന്നും പുരാണം എന്നുമൊക്കെ വായിച്ചെടുക്കാം.) നിലനിന്നിട്ടുള്ളതും ഇപ്പോഴും തുടർന്നുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നതുമായ സംഭവവികാസങ്ങളല്ലേ?അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഒരു 'സമത്വസുന്ദരഭൂമി' എന്ന വ്യാമോഹം ഒന്നും ഒട്ടുമില്ല. സത്യമുണ്ടെങ്കിൽ അപ്പുറത്ത്‌ അസത്യം ഉണ്ടാവും, സമാധാനം ഉണ്ടെങ്കി

പ്രവേശനം

2009-04-28T22:15:00.000-07:00

അതത്രമേൽ സാധാരണമാണ്‌ഒരുപക്ഷേ, സർവ്വസാധാരണം എന്നുപോലും പറയാം.പുറം തോടിനെ ഭേദിച്ച്‌ഒന്നുമല്ലായ്കയുടെ നിറവിലേയ്ക്കുപ്രവേശിയ്ക്കുന്നതിനു മുമ്പേഅവസാനിപ്പിയ്ക്കേണ്ടി വരുന്ന ആ ബാക്കി ഒന്നുണ്ടല്ലോ, അത്‌.ആ നേർത്ത ഒരു ശ്വാസംഒരു സീത്ക്കാരം.അത്‌,ചെവി കൂർപ്പിച്ച്‌ കണ്ണുകളടച്ചുപിടിച്ചാൽ,ഉറച്ചുപോകുന്ന തിരമാലയിലേയ്ക്കുചേരുന്ന ഒരു ജലകണമെന്നു തോന്നാം.അല്ലെങ്കിൽതണുത്തുറയുന്ന അഗ്നിനാളത്തിലേയ്ക്കുചേരുന്ന ഒരു

അടുക്കളയിലെ കൃഷി

2009-03-17T22:27:00.000-07:00

കഴിഞ്ഞ ഒരു ആഴ്ചയിൽ അമൃതാ ടി.വി.യിലെ സഖി എന്ന പരിപാടിയിൽ, വെള്ളായനി കാർഷിക കൊളേജിലെ പ്രൊഫസറായ ശ്രീ. V.G.പത്മനാഭനുമായുള്ള ഒരു അഭിമുഖം ശ്രദ്ധിയ്ക്കാനിടയായി. സ്വന്തം വീട്ടിൽ ടെറസ്സു കൃഷി പരീക്ഷിച്ച്‌ നല്ല രീതിയിൽ തന്നെ വിജയം കൈവരിച്ച ഒരു 'കൃഷിക്കാരൻ' കൂടിയാണിദ്ദേഹം.ടെറസ്‌ കൃഷി എന്ന ഒരാശയത്തോട്‌ തോന്നാറുള്ള ആകർഷണം, അതിനുപുറമേ ബ്ലോഗെന്ന അനുകൂലഘടകവും കൂടിചേർന്നപ്പോൾ ഈ അഭിമുഖത്തിന്റെ പ്രസക്തഭാഗങ്ങളൊന്നു

അപ്പുറത്തെ അമ്മ

2009-02-21T22:05:00.000-08:00

വിടരാറായി നിൽക്കുമൊരരുമയാം പൂമൊട്ടു പോൽബേബീക്രീം മണമൂറിവരും നിന്നോമൽ പൂമുഖംനീയെനിയ്ക്കുണ്ണിയാണെൻമണിപ്പൈതലേ!നിന്നന്തരംഗം, നിൻ പാൽപ്പുഞ്ചിരി, മിഴിയിലെ ഭാവം ഇതുകൾക്കർത്ഥമെഴുതുവാനാരുള്ളൂ?മുഖം മറച്ചു നിന്നമ്മചൊല്ലീ നിൻപേർ"അഹമ്മദ്‌ മാലിക്‌".അങ്ങുദൂരേ പാക്കിസ്ഥാനിലുണ്ടത്രേനിന്നേയിതുവരെ കാണാത്തൊരുവല്യുമ്മായും വല്യുപ്പായും...നിന്നെയെന്നുണ്ണിയായ്‌ നോക്കിയതിന്നുസംതൃപ്തയായ്‌, സന്തോഷവതിയായ്‌ നിന്നമ്മ,

അതൊക്കെ എനിയ്ക്കറിയാം!

2009-01-22T11:27:00.000-08:00

എന്താ എന്നോടൊരു അകൽച്ച?ഞാനെപ്പോഴും ഓർക്കുന്നില്ല എന്നതുകൊണ്ടാണോ?അതോ ഞാനെപ്പോഴും തിരക്കിലായതുകൊണ്ടോ?എന്നാപിന്നെ ഞാനങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കുന്നതിനിടയിൽവെറുതെ ഒന്നു നോക്കുമ്പോഴൊക്കെ എന്നോടെന്തിനാ എപ്പോഴും ഇങ്ങിനെ ചിരിച്ചുംകൊണ്ട്‌ നിൽക്കുന്നത്‌?അകൽച്ചയുണ്ടെന്നു എനിയ്ക്കു മനസ്സിലായത്‌ എങ്ങനെയാ എന്നല്ലേ?അതൊക്കെ എനിയ്ക്കറിയാം.അതോണ്ടല്ലേ എനിയ്ക്കു ചെലപ്പോ കരയാൻ തോന്നുന്നത്‌?ചിലപ്പോ പേടി വരുന്നത്‌?

ചിലന്തി

2009-01-20T21:03:00.000-08:00

ചിന്തകൾക്കു ജീവൻ വെയ്ക്കുന്നത്‌ രാത്രികളിലാണ്‌.വരിവരിയായി ഉള്ളറകളിൽ നിന്നും പുറത്തെത്തിഅവ സമ്മേളിയ്ക്കുന്നു ഇരുട്ടത്ത്‌.രാത്രിയായതുകൊണ്ടാവുംഅവയ്ക്കു കറുത്ത നിറം കൈവരും.ചുറ്റും വല തീർത്ത്‌ഇരയെ കാത്തുകിടക്കുന്ന കറുത്തനിറമുള്ള ഒരു പടുകൂറ്റൻ ചിലന്തിയെ പോലെ!ചിലവയ്ക്കു നടുവിൽ അനേകം ചിലന്തിക്കുഞ്ഞുങ്ങളെ പേറുന്നവെളുത്ത മുട്ടയുണ്ടാകും,മറ്റു ചിലത്‌ നിശ്ചലമായിവലയിൽ പറ്റിയിരിയ്ക്കും, അസ്വസ്ഥതയോടെ..ചിലതിനു

ഒരാല്‍മരം

2008-12-31T06:28:00.000-08:00

മുടവനംകാവ്‌ അയ്യപ്പൻ.“പതിന്നാലുദേശത്തിന്നാധാരമായ്‌ നിൽക്കുംപരമാത്മതത്വമേ പൊന്നയ്യപ്പനേമുടവനാംകാട്ടിലെ അണയാത്ത ദീപമായ്‌മരുവുംചിദാനന്ദദിവ്യപ്രകാശമേദേശത്തിൻ കാവലായ്‌ മനസ്സിന്റെ സാക്ഷിയായ്‌ദേഹിയായ്‌ വർത്തിയ്ക്കും പരമാത്മതത്വമേഅന്ധകാരത്തിൽ ഗതിമുട്ടി നിൽക്കവേഒരു തരി വെട്ടം കനിഞ്ഞു നൽകീടണേചിത്തത്തിലാശ പെരുകാതിരിയ്ക്കണേതത്വത്തിലാശയുണ്ടാവാൻ കനിയണേജനിമൃതികളകന്നു പോയീടുവാൻപരമാത്മതത്വത്തിലലിയാൻ തുണയ്ക്കണേ“-

വന്ദേഹം..

2008-11-29T06:00:00.000-08:00

ജനാധിപത്യം?സ്വാതന്ത്ര്യം?അവകാശം?രാഷ്ട്രീയം?രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനം?തീവ്രവാദം?മാധ്യമപ്രവർത്തനം? അതിന്റെ ധർമ്മം?യുദ്ധധർമ്മം?ഉള്ളിൽ എണ്ണമറ്റ ചോദ്യചിഹ്നങ്ങളുണ്ടാവുമ്പോഴും,ഇപ്പോൾ കണ്ണിൽ നിറയാൻ ഒന്നേയുള്ളൂ-ദേശീയപതാകയിൽ പൊതിഞ്ഞ ധീര യോദ്ധാക്കൾ.കാതിൽ നിറയുന്നതും ഒന്ന്-ഉയർന്നു പൊന്തുന്ന ദേശീയഗാനം.അതിന്റെ മുഴുവൻ ഭാവവും ഹൃദയത്തിൽ വന്നു നിറയുന്നു!വേദനിപ്പിയ്ക്കുന്നു, നനയുന്നു.ഉള്ളിൽ നിന്നും ചിലപ്പോൾ മാത്രം

തീവണ്ടി

2008-11-24T22:24:00.000-08:00

അമ്മമ്മേ, നമ്മളെപ്പഴാ എത്താ?

ഒരു കുടം റോസാപ്പൂക്കള്‍.

2008-11-17T03:45:00.000-08:00

ഇവിടത്തെ പഠന രീതി കുട്ടികളിൽ അവരുടെ സർഗ്ഗവാസനകൾ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ എളുപ്പമാക്കുന്ന തരത്തിലുള്ളതാണെന്നു തോന്നാറുണ്ട്‌. നാട്ടിൽ പണ്ടങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇപ്പോൾ ഒരുപക്ഷേ നാട്ടിൽ സി.ബി.എസ്‌.സി സ്ക്കൂളുകൾ കുടുതൽ വ്യാപകമായതോടെ പഠനരീതികളിലും മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചിരിയ്ക്കാം. ഇവരുടെയൊക്കെ നോട്ടു പുസ്തകങ്ങൾ കാണാൻ നല്ല ചന്തമാണ്‌. നിറയേ സ്റ്റിക്കറും, ചിത്രങ്ങളും ഒക്കെയായി, ഓരോ പാഠങ്ങൾ അവസാനിയ്ക്കുമ്പോഴും ആ

“അക്ഷരപ്പാട്ട്”

2008-11-11T05:12:00.000-08:00

സൂവിന്റെ "അക്ഷരപ്പാട്ട്‌" പോസ്റ്റ്‌ വായിച്ചിരിയ്ക്കുല്ലോ. അതു വായിച്ചപ്പോൾ തുടങ്ങിയതാണിവിടേയും അക്ഷരങ്ങളോടി കളിയ്ക്കാൻ. എന്നാലതിനെയൊക്കെ പിടിച്ചിരുത്തി ഒരു പോസ്റ്റാക്കുക തന്നെ എന്നു കരുതി. ഒരു ശ്രമം മാത്രം.അങ്കണം പരക്കാന്‍ നീലിമ ചൊരിയുമൊര-മ്പിളിയെക്കാട്ടി മാമൂട്ടുമൊരമ്മ തൻകയ്യിലെ പുഞ്ചിരിത്താരകമതാരെന്നോ?അമ്പിളി പോലൊരു കുഞ്ഞു പപ്പടം!ആകാശത്തിൽ അർക്കനുദിയ്ക്കുന്നേര-ത്താലിൻ കൊമ്പത്താലിലകളി-ലാരുംകാണാ,

കൊഴപ്പാവോ?

2008-11-08T21:12:00.000-08:00

കുട്ടിക്കാലത്ത്‌ അമ്മേം കുട്ടീം കളിയ്ക്കാൻ എനിയ്ക്ക്‌ വല്യ ഇഷ്ടായിരുന്നു.രണ്ടനിയന്മാരെ കിട്ടീപ്പോൾ ഞാനവോരോട്‌ പറയാറുണ്ടായിരുന്നു, ഞാനമ്മേം നിങ്ങളെന്റെ കുട്ട്യോളും ന്ന്..അവർ രണ്ടു പേരും എന്റെ അപ്പുറത്തും ഇപ്പുറത്തുമിരുന്ന് കളിയ്ക്കുമ്പോ അമ്മേന്ന് വിളിയ്ക്കണേന്‌ പകരം അവരോർമ്മെല്യാതെ 'ഓപ്പളേ..' എന്നു തന്നെ വിളിച്ചപ്പോൾ കോണിച്ചോട്ടിലെ തുണി കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഞങ്ങളുടെ കളിവീടിനുള്ളിൽ പൊട്ടിച്ചിരികൾ ഉയർ

ഒരു നിമിഷം നിശ്ശബ്ദരാവൂ!

2008-11-04T04:19:00.000-08:00

നിശ്ശബ്ദത ചിലപ്പോളെങ്കിലും ഒരനുഗ്രഹമാകുന്നില്ലേ?ഒരു നിശ്ശബ്ദതയില്‍ നിന്നുമൂറി വരുന്ന സംഗീതം പോലെ ഒരു നിശ്ശബ്ദതയില്‍ വിടര്‍ന്നു കൊഴിയുന്ന സ്വപ്നം പോലെ..ദൈവം കനിഞ്ഞരുളുന്ന അതു പോലൊരു നിശ്ശബ്ദതയില്‍ രണ്ടു വെള്ളരിപ്രാവുകള്‍ ചിറകടിച്ചുയരുന്ന ഒച്ചയ്ക്കായി തവിയ്ക്കുന്നുണ്ടാവും നമ്മുടെ ഈ ഭൂമി. അങ്ങനെ തോന്നുന്നില്ലേ?ദൈവത്തോട്‌ മൗനപ്രാര്‍ത്ഥനയായി അപേക്ഷിയ്ക്കുന്നുണ്ടാവും അവള്‍.ഒരു തരി നിശ്ശബ്ദതയ്ക്കായി..

ഒരു ചോദ്യം

2008-10-16T03:16:00.000-07:00

അവന്‍ മുകളിലേയ്ക്കു നോക്കി, ആ കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക്‌.അയാളുടെ പുതിയൊരു നിറത്തിലുള്ള പാന്റില്‍ അവനേക്കാളും നീളമുള്ള കാലുകളോട്‌ അവന്‍ ചേര്‍ത്തു നിര്‍ത്തപ്പെട്ടു ഒരു നിമിഷം. അവന്റെ കുറ്റിമുടി അയാളുടെ അര മുറുക്കിയിട്ടുള്ള ബെല്‍റ്റിലെത്തുന്നില്ല.ചുളിയാത്ത ഫുള്‍ സ്ലീവ്‌ കൈകളാല്‍ അവന്റെ മുഖം ഉയര്‍ത്തപ്പെട്ടപ്പോഴും, അവന്റെ കവിളില്‍ മീശ മറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളാല്‍ വിറയ്ക്കുന്ന ഒരു ഉമ്മ പതിപ്പിച്ചപ്പോഴും അവന്‍

ഓര്‍ത്തു പോയത്..

2008-10-13T03:23:00.000-07:00

നീണ്ടൊരു അവധിക്കാലമധുരത്തിന്റെ ബാക്കിയില്‍ തൂങ്ങിയാടി മതിയായി. പൊടിയും മാറാലയും തട്ടി വെടിപ്പാക്കിയ അട്ടത്തേയ്ക്കു പെട്ടികള്‍ കേറ്റി വീട്‌ പഴയ പടിയിലാക്കിയെടുത്തു. പിന്നെ റംസാന്‍ മാസം കടന്നു പോയി. പെരുന്നാളവധിയും കഴിഞ്ഞു. ഇനിയെന്താ.. രാവിലെയുള്ള നടത്തം ഇനിയും തുടങ്ങിയിട്ടില്ല. അല്ല, ഇരിയ്ക്കണോട്ത്ത്ന്നെണീറ്റ്‌ ഒരു പത്തടി നടക്കണോട്ത്തയ്ക്കങ്ക്ട്‌ വെയ്ക്കണ്ടേ?വെറുതേ ഒരു മടി.എന്നാലും ഇവിടത്തെ പ്രഭാത

കാത്തിരുപ്പ്

2008-06-21T05:32:00.000-07:00

കാത്തിരുന്ന്, കാത്തിരുന്ന്..ദിവസങ്ങള്‍ക്കപ്പുറത്തേയ്ക്ക്‌ഇടയിലുള്ള ദിവസങ്ങളെ കണ്ടൂന്ന് നടിയ്ക്കാതെഎടുത്തു ചാടാന്‍ കൊതിച്ച്‌,മുന്‍പേ പോകാനുള്ളവര്‍ വേഗമൊന്നു പോയികിട്ടാന്‍അക്ഷമയോടെ കാത്തു കാത്ത്‌,അവസാനം ദാ നാളെ, മറ്റന്നാള്‍..അല്ല ദാ എത്തി!! എത്തി!!എന്നൊക്കെ പറയാറാവുമ്പോള്‍,അടുക്കുമ്പോള്‍,കെട്ടി വെയ്ക്കപ്പെടുന്ന പെട്ടികള്‍ക്കു മുന്നിലിരിയ്ക്കുമ്പോള്‍വെറുതേയൊരു തോന്നല്‍.. കാത്തിരുപ്പ്

കൈകള്‍ കോര്‍ക്കുന്നു.. Joining hands..

2008-06-09T05:05:00.000-07:00

BLOGS IN BLACK !!!Joining hands with injipennu in her fight against copyright violation, plagiarism, threat, abuse and cyber-stalking.Also with all other bloggers who protest against this.ഇഞ്ചിയോടും മറ്റു ബ്ലോഗ്ഗേര്‍സിനോടുമൊപ്പം ഞാനും കൈകള്‍ കോര്‍ക്കുന്നു..

Continues ..

2008-06-04T06:35:00.000-07:00

Yes, the issue continues..Read this post of the blogger Injipennu – Stealing, threat, cyber - stalking, abuse & what more?also here in Malayalam.I was shocked to see her post !Also see here and here.I support the bloggers in their protest against all the illegal activities of Kerals.com to the blogger injipennu and Malayalam bloggers.Her post really disturbs..

ഞാനും ചേരുന്നു.. Joining ..

2008-05-31T06:15:00.000-07:00

Recently I came to know that the web site kerals.com has copied many posts from my fellow bloggers and simply pasted in their Malaylam section with out permission and then replied them rudely, impolite by e- mails when they contacted them to ask about this same matter. After that, whoever complained was banned from accessing the site.I now express my strong objections to kerals.com for their

ഞങ്ങളുടെ അപ്പച്ചന്‍

2008-05-22T06:03:00.001-07:00

ഞങ്ങളുടെ അപ്പച്ചന്‍.ഒരു നീല ബോര്‍ഡിലെഴുതിവെച്ച "വൃന്ദാവനം" എന്ന പേര്‌.അതിന്റെ പിന്നിലൊരു മൈലാഞ്ചി മരം.ഉയരത്തിലൊരു മതില്‍.ഉത്സവം.കഥകളി.നിറം മങ്ങാത്ത കുറേയേറെ വര്‍ണ്ണചിത്രങ്ങള്‍..'ഞങ്ങളുടെ അപ്പച്ചന്‍' - ഞങ്ങളുടെയൊക്കെ മനസ്സിന്റെ കോണില്‍ ഇപ്പോഴും ജീവിയ്ക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട മുത്തച്ഛന്‍/അമ്മച്ഛന്‍ ആണ്‌.എന്റെ നാലാം ക്ലാസ്‌ വരെയുള്ള 'ഠ'വട്ടത്തിലൊതുങ്ങുന്നൊരു കാലഘട്ടം ഓര്‍മ്മിപ്പിയ്ക്കുന്ന

ഒരു കുഞ്ഞു ശബ്ദം

2008-05-06T23:02:00.000-07:00

ഞാന്‍ വായിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. പല നിറങ്ങളില്‍, പല ഭാവങ്ങളില്‍ തിങ്ങിവിങ്ങിയടുക്കപ്പെട്ട നിറയേ അദ്ധ്യായങ്ങളുള്ള എന്റെ പുസ്തകം.അതിവേഗം മുന്നോട്ട്‌ കുതിച്ചു പാഞ്ഞ്‌ കണ്‍വെട്ടത്തു നിന്നും മറഞ്ഞു പോകുന്ന വാഹനം. ഒരുമിച്ചാര്‍ത്തുല്ലസിച്ച്‌ യാത്ര ചെയ്തവരില്‍ ചിലര്‍ സമയത്തിറങ്ങി വഴികളില്‍ തെളിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്ന, കുത്തനെ നില്‍ക്കുന്ന വഴിവിളക്കുകളായി രൂപാന്തരം പ്രാപിച്ച്‌, യാത്രക്കാര്‍ക്ക്‌ വഴികാണിച്ച്‌ ചിരിച്ചു

എന്റെ ചിരി

2008-04-13T10:44:00.000-07:00

സ്വപ്നങ്ങള്‍.. സ്വപ്നങ്ങളേ, നിങ്ങള്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗകുമാരികളല്ലോ..ദാ ഇപ്പോ മനസ്സിലേയ്ക്കോടിയെത്തിയ ഒരു പാട്ട്‌.അത്‌ മൂളിക്കൊണ്ട്‌ തന്നെ ടൈപ്‌ ചെയ്യുന്നു.നാട്ടിലേയ്ക്കാണോ എന്നോര്‍മ്മയില്ല, ഫ്ലൈറ്റ്‌ കാത്തു നില്‍ക്കുകയാണ്‌. കൂടെ പരിചയമില്ലാത്ത കുറേ യാത്രക്കാരും.ഒരു വിമാനം മുകളിലേയ്ക്ക്‌ വലിയൊരു ശബ്ദത്തോടെ ഉയര്‍ന്നു പൊങ്ങുകയും അതേ വേഗതയില്‍ താഴേയ്ക്കു കുത്തനെ പതിച്ച്‌ നിലത്തു മുട്ടി, ശ്വാസോച്ഛ്വാസം

മറന്നു പോകുന്നത്

2008-04-03T08:55:00.000-07:00

ഒരു ഗാനംസുഖത്തിനു മേല്‍ സുഖമാവാന്‍ചിലപ്പോള്‍ എല്ലാം മറന്ന്മരിച്ചു പാടും.ചോര ഇറ്റിയ്ക്കും വരെഒരു വാക്കിനെമരിച്ചെഴുതും,ആകാശം മുട്ടികുത്തനെ നിര്‍ത്താന്‍ഒരു രേഖയെമരിച്ചു വരയ്ക്കും.മരിച്ചുമരിച്ച്‌മറന്നു മറന്നങ്ങനെ..ഒരു ചിന്തയുടെ വക്ക്‌..അതിനിടയിലെഒരു നിമിഷത്തിന്റെ പകുതി..ദൈവമേ..മരിച്ചുപോകാനെന്തെളുപ്പാ!

ഒരു കേസ്.

2008-03-17T16:27:00.000-07:00

നാട്ടിലെ സകല 'ശരികളും തെറ്റുകളും' കൂടി സംഘടിച്ച്‌ മനുഷ്യര്‍ക്കെതിരെ ഒരു സമരജാഥ തുടങ്ങുവാന്‍ തീരുമാനമെടുത്തിരിയ്ക്കുകയാണ്‌. വേണ്ടി വന്നാല്‍ ഒരു കലാപത്തിനും ആഹ്വാനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്‌.മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌, അവര്‍ ആപേക്ഷികങ്ങളാണെന്നു ഏതോ പൊതുസമ്മേളനത്തില്‍ തുറന്നടിച്ച്‌, മനുഷ്യക്കൂട്ടങ്ങള്‍ അവരെ വളച്ചൊടിച്ച്‌ പീഢിപ്പിച്ചുവെന്നതാണ്‌ പരാതി -"പാസ്റ്റ്‌ ഈസ്‌ പാസ്റ്റ്‌! ഇന്നത്തെ വ്യവസ്ഥിതിയില്‍ ശരികളേയും

സുന്ദരമീ ..

2008-03-12T21:34:00.000-07:00

ദൈവം എഴുതുകയാണ്‌ കഥകള്‍.വാചകങ്ങള്‍ ചേരുംപടി ചേര്‍ത്തുംവേണ്ടുന്ന വലുപ്പത്തില്, അളന്ന്‍കുറുക്കിയും നീട്ടിയും തുടരുമ്പോള്‍,അതിന്റെ ഗതിയോ ഒടുക്കമോനിയന്ത്രണാധീനമാകുന്നില്ലഎന്നിടത്താവും ഒരുപക്ഷേദൈവം എഴുത്ത്‌ ആസ്വദിയ്ക്കുന്നതും,കഥകള്‍ സുന്ദരമാകുന്നതും,വായനക്കാര്‍ പകച്ചു നില്‍ക്കുന്നതും!

കുട്ടികളുടെ കഥകള്‍ - 2

2008-02-28T12:15:00.000-08:00

രണ്ട്.കഥ പറയുമ്പോള്‍..കുട്ടികളോട് എളുപ്പത്തില്‍ ആശയവിനിമയം നടത്താവുന്ന ഒരു ഭാഷയുണ്ട് കഥകള്‍ക്ക്. കുട്ടികളുടെ ഭാഷയാണ് കഥകള്‍ എന്നും തോന്നാറുണ്ട്.കുട്ടികള്‍ അവരുടെ മനസ്സു തുറക്കണമെന്നും, സ്കൂളില്‍ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ പങ്കു വെയ്ക്കണമെന്നും, അവരുടെ കൂട്ടുകാരെ പറ്റിയും ടീച്ചര്‍മാരെ പറ്റിയും ബസ് ഡ്രൈവറങ്കിള്‍നെ പറ്റിയുമെല്ലാം പറയണമെന്നും ആഗ്രഹിയ്ക്കാത്ത മാതാപിതാക്കന്മാരുണ്ടാകുമോ? മാത്രവുമല്ല

കുട്ടികളുടെ കഥകള്‍ - 1

2008-02-24T09:09:00.000-08:00

ഒന്ന്.ഇപ്പോഴത്തെ കാലത്ത് കുട്ടികളേ ‘നേരാംവണ്ണം‘ വളര്‍ത്തിയെടുക്കുക എന്നാല്‍ സ്നേഹം, കര്‍ത്തവ്യം, എന്നതിനൊക്കെ മറികടന്ന്, അതൊരു വിഷമം പിടിച്ച പണി തന്നെയായി തീര്‍ന്നിരിയ്ക്കുന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ചെങ്കിലും തോന്നിയിട്ടില്ലേ? പണ്ടത്തെ “ആ, കുട്ട്യോള് നന്നായാല്‍ നന്നായി, അല്ലെങ്കില്‍ വിധി!” എന്ന കാഴ്ചപാടൊക്കെ എന്നേ മണ്മറഞ്ഞു. ഇന്ന് മാതാപിതാക്കള്‍ മക്കള്‍ക്കായാണ് ജീവിയ്ക്കുന്നത് എന്നൊരു മട്ടിലേയ്ക്കു തന്നെ

ഒരിത്തിരി ഭാഗം..

2008-01-26T17:03:00.000-08:00

അന്നൊക്കെ….കുട്ടിക്കാലത്ത്, രാവിലെ എണീറ്റാല്‍ ആദ്യത്തെ കര്‍മ്മപരിപാടി, അരിയിടാനുള്ള ചെമ്പ് നിറയേ വെള്ളം കോരി നിറയ്ക്കലായിരുന്നു. പിന്നത്തെ ജോലി നാളികേരം ചെരകി വെയ്ക്കല്‍. അന്നന്നത്തെ ആവശ്യത്തിനുള്ളത്, ഒന്നോ അല്ലെങ്കില്‍ രണ്ടോ നാളികേരം. അതില്ലാത്ത നാളുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നു തന്നെ പറയാം.അന്നൊക്കെ, കാര്യകാരണ സഹിതം പ്രായം, കാലം ഒക്കെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയെടുത്താണ് ഓരോ പ്രവൃത്തികളും

സ്നേഹിയ്ക്കുന്നത്..

2008-01-23T04:57:00.000-08:00

ചിലര്‍ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടാണ് പറയുന്നത്, ‘ഇഷ്ടമായി’ എന്നെങ്കിലും. സ്നേഹം ഭ്രാന്താവുമ്പോള്‍ മാത്രം ഗത്യന്തരമില്ലാതെ “നിന്നെ ഞാന്‍ സ്നേഹിയ്ക്കുന്നു”വെന്നും പറഞ്ഞൊപ്പിയ്ക്കുന്നു. എന്നിട്ടവസാനം ഇക്കൂട്ടര്‍ സ്നേഹിച്ചങ്ങ് കൊല്ലും. ചിലര്‍ക്കൊറ്റ സ്നേഹമേ ഉണ്ടാകൂ.. തുടക്കം മൊതല്‍ക്കേ, ഭ്രാന്ത് പിടിച്ച ഒരൊറ്റ സ്നേഹം മാത്രം. ഒരു ഭ്രാന്തന്‍ സ്നേഹം. ഇനിയും ചിലര്‍ തലയും വാലുമില്ലാതെ, മേലും കീഴും

മുല്ലപ്പൂവും കടലാസുപൂവും.

2008-01-21T04:14:00.000-08:00

ഒരിയ്ക്കല്‍ ഒരു പൂന്തോട്ടത്തില്‍ ഒരു മുല്ലച്ചെടിയും കടലാസുപൂവ് ചെടിയും ഒരുമിച്ചു മുളച്ചു.അവര്‍ രണ്ടു പേരും സുഹ്ര്‌ത്തുക്കളായി. ഇരുവരും, ദിനം പ്രതി തങ്ങള്‍ വളര്‍ച്ച വെയ്ക്കുന്നതും മേനിയില്‍ ഇലകളുണ്ടാവുന്നതും പരസ്പരം കണ്ടാനന്ദിച്ചു.മുല്ലച്ചെടി തനിയ്ക്കായി ഒരുക്കിയിരിയ്ക്കുന്ന പന്തലില്‍ പടര്‍ന്ന് പന്തലിച്ചു. കടലാസു ചെടി നിറയേ ഇലകളുമായി തൂങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന ചെറിയ കൊമ്പുകളോടെ തഴച്ചു വളര്‍ന്നു.ഇരുവരും

ഒരു തുന്നല്‍ മെഷീന്റെ കഥ.

2007-12-29T21:12:00.000-08:00

ഒരു തുന്നല്‍ മെഷീന്‍ എന്നാല്‍, സാധാരണ ഗതിയില്‍ തോന്നുന്ന ഒരു ചിത്രം,മുറിയിലെ ഒരു മൂലയ്ക്ക്‌ ഒതുങ്ങികിടക്കുന്ന, നിരുപദ്രവകാരിയായൊരു വസ്തു. ജീവിത യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളുമായി ലവലേശം ബന്ധമില്ലാത്ത ഒരു വസ്തു കൂടിയും.പക്ഷെ, അങ്ങനെയൊരു വസ്തു ഒരെലക്ട്രോണിക്‌ രൂപത്തില്‍ ഇപ്പോളീ മേശപ്പുറത്തിരിയ്ക്കുമ്പോള്‍, എനിയ്ക്കതൊരു കഥയായി തോന്നുന്നു. എന്റെ അമ്മമ്മ എപ്പൊഴോ തുടങ്ങി വെച്ച വലിയൊരു കഥയായി..ഒരു തുടക്കമില്ലാത്ത

പരിഭവം.

2007-11-19T04:51:00.000-08:00

ഇന്ന് മനസ്സിനെന്നോട്‌ പരിഭവം.നിറയേ.." അന്നൊരുനാളുറഞ്ഞു പെയ്ത മഴ നനഞ്ഞെന്തേ കുളിപ്പിച്ചില്ല?അപ്പൊഴാരോ ചൊല്ലിയ കവിതയുടെയര്‍ത്ഥവുമെടുത്തു വച്ചില്ല?വെയിലുദിച്ചപ്പോളെന്തേ മുറ്റത്ത്‌ പരന്ന സുഗന്ധമേറ്റുവാങ്ങിയില്ല?മരക്കൊമ്പില്‍ 'കള്ളന്‍ ചക്കെട്ട' കഥ പറയുന്നോളെ നോക്കീല? "പിന്നെ" അമ്മ പണ്ടു തന്നൊരുരുളയിന്‍ വാസനയെന്തേ വരുന്നില്ല?അച്ഛന്‍ വെച്ച വീടിന്‍ സുരക്ഷ കിട്ടുന്നില്ല?'ഓപ്പളേ..'യെന്ന നീട്ടി

കൂട്ടുകാരി.

2007-11-05T21:33:00.000-08:00

സ്ഥലം മാറി ഇവിടെ എത്തിപ്പെട്ടതിനു ശേഷം പറയത്തക്ക പുതിയ സുഹൃദ്‌ ബന്ധങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാനായിരുന്നില്ല. പഴയ സ്ഥലത്ത്‌ നിന്നും വിട്ടു വരുമ്പോള്‍ കുട്ടികളുടേയും ഞങ്ങളുടേയും മനം ഒരുപോലെ നൊന്തിരുന്നു, അവിടത്തെ അയല്‍ബന്ധങ്ങളെ വിട്ടകലാന്‍. അമ്മൂന്റെ കൂട്ടുകാര്‍ എല്ലാവരും പരിഭവം പറഞ്ഞു, അയല്‍പക്കക്കാര്‍ "നല്ലവണ്ണം ആലൊചിച്ചിട്ടു മതി മാറാനുള്ള തീരുമാനം" എന്നൊക്കെ പലവുരു

വാര്‍ത്തകള്‍ക്കു നാണമത്രേ...

2007-10-28T05:56:00.000-07:00

വാര്‍ത്തകള്‍ക്കു നാണമത്രേ, വാക്കിലെത്തുവാന്‍!...എന്തൊക്കെയോ കൊണ്ട്‌..അവയ്ക്ക്‌ ഭയമുണ്ട്‌ പോലും വാക്കിലെത്താന്‍...വിറച്ചു കൊണ്ട്‌, വേച്ചു വേച്ച്‌ എങ്ങാനുമെ-ത്തിയാല്‍ തന്നെ, ഉപയോഗിച്ചു മുഷിഞ്ഞ വിഴുപ്പു-ഭാണ്ഡങ്ങളുടെ ഭാരം താങ്ങി, അര്‍ത്ഥങ്ങളുടഞ്ഞു പോയാലോ?പിന്നെയോ...അവയ്ക്കു ലജ്ജയുമുണ്ട്‌ പോലും വാക്കിലെത്താന്‍...ഇനി വാക്കിലെത്തി, അര്‍ത്ഥവും പേറി, മുന്നിലെങ്ങാനുംനിരന്നുപോയാല്‍, വേദനകളും, ദുഃഖങ്ങളും '

ശ്രുതി ചേര്‍ന്ന വീണ.

2007-10-25T00:27:00.000-07:00

ടാലന്റുണ്ട്‌, പര്‍ഫോമന്‍സ്‌ പോരാകണ്ണടച്ചതെന്തേ, ഐ കോണ്ടാക്റ്റ്‌ വേണ്ടേ,പിച്ചും, ടെമ്പോം പര്‍ഫക്റ്റാണല്ലോ,എന്നാലെന്തേ സ്റ്റേജ്‌ മുഴോനുമുപയോഗിച്ചീല?ശാരീരവും നന്ന് ശരീരവും നന്ന്,എന്നാലോ, കോസ്റ്റ്യൂമും ഹെയര്‍ സ്റ്റെയിലും അറുബോറ്‌!ഇവ്വണ്ണം ചുട്ടുപൊള്ളും കമന്റ്സില്‍ വെന്തു നീറവേഅന്വേഷിച്ചു നടന്നൂ അവന്‍, ഇക്കാലമത്രയുംഅഭ്യസിച്ചൊരു സംഗീതത്തിന്‍ പാഠങ്ങളെ!കണ്ണീരു തൂകി, അച്ഛനുമമ്മയും

പനിനീര്‍പൂ

2007-10-23T05:12:00.000-07:00

"അമ്മേ,അമ്മേ.. തങ്കൂട്ടിയ്ക്ക്‌ മാത്രം സ്കൂളില്‌ പോണ്ട ട്ടൊ.. ഏട്ടന്‍ വേണങ്കില്‍ പൊക്കോട്ടെ.. ഇനിയ്ക്ക്‌ വീട്ടിലിര്‌ന്നാല്‍ മതി, ട്ടൊ അമ്മേ.. അമ്മേ ട്ടൊ.....ട്ടോ..."മൂന്നര വയസ്സുള്ള തങ്കക്കുട്ടി അമ്മയുടെ സമ്മതത്തിന്റെ മൂളല്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടി. രണ്ട്‌ രണ്ടര വയസ്സാകുമ്പോഴേയ്ക്കും തന്നെ നന്നായി സംസാരിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞിരുന്നു അവള്‍, തങ്കം - അമ്മയുടേയും അച്ഛന്റേയും അഞ്ചില്‍ പഠിയ്ക്കുന്ന

ഒരു വായനാനുഭവം

2007-10-10T06:12:00.000-07:00

അനാമികയുടെ സുവിശേഷങ്ങള്‍. ഈ പുസ്തകം ഈയിടെയാണ്‌ വായിയ്ക്കാനിടയായത്‌. വായിയ്ക്കുമ്പോഴും, വായനയ്ക്കു ശേഷവും ഇങ്ങനെയൊരു കുറിപ്പെഴുതണമെന്ന് കരുതിയിരുന്നതല്ല, കാരണം ജീവിതത്തിലൂടെ ലേഖിക നടന്നു നീങ്ങിയ പാത, മനസ്സിന്റെ പാകപ്പെടല്‍, അതിന്റെ തലങ്ങള്‍ എല്ലാം സംശുദ്ധമായ, സത്യസന്ധമായ അനുഭവങ്ങളാണ്‌. വ്യക്തി ബന്ധങ്ങളെ പോലും വക വെയ്ക്കാതെ ഉള്ളില്‍ നിന്നും എഴുതിയത്‌. അവര്‍ സ്വായത്തമാക്കിയിട്ടുള്ള മനസ്സിന്റെ

രാഘവേട്ടനും കൊച്ചമ്മിണ്യേച്ചിയും

2007-09-24T23:44:00.000-07:00

രണ്ടു നിലയുള്ള ഓടിട്ട സാമാന്യം നല്ലൊരു വീട്‌. അതിലിപ്പോള്‍ സ്ഥിര താമസമായി, രാഘവേട്ടനും കൊച്ചമ്മിണ്യേച്ചിയും മാത്രമേയുള്ളൂ. രണ്ടു പേരും റിട്ടയര്‍ഡ്‌ അദ്ധ്യാപകര്‍. ഇപ്പോള്‍ പ്രാരാബ്ദ്ധങ്ങളെല്ലാം ഒഴിഞ്ഞ്‌, 'സസുഖം' വാഴുന്നു.രാഘവേട്ടന്റേയും കൊച്ചമ്മിണ്യേച്ചിയുടേയും ഏകമകളാണ്‌ സാവിത്രി. മൂന്നാണ്‍ മക്കള്‍ക്കു ശേഷം ഉണ്ടായ പൊന്നോമന പുത്രി. അവളിപ്പോള്‍ പ്രസവിച്ചു കിടക്കുകയാണ്‌. രാഘവേട്ടനും

ഒരോണക്കുറിപ്പ്.

2007-08-28T01:18:00.000-07:00

"കുട്ടികള്‍ക്ക്‌ ഓണം എന്നാല്‍ എന്തെന്നും, പൂക്കളമെന്തെന്നും എല്ലാം പറഞ്ഞു കൊടുക്കണം. അതൊക്കെ അറിഞ്ഞ്‌ വളരണം" - അമ്മ.ശരിയാണ്‌, ഞങ്ങള്‍ക്കും അതു തോന്നാറുണ്ട്‌. ഓണമായാലും, വിഷുവായാലും, ഇനി വിജയദശമി ആയാലും, തിരുവാതിര ആയാലും എല്ലാം, പോരാതെ ക്രിസ്തുമസ്‌ ആയാലും റംസാന്‍ ആയാലും ഒരെണ്ണത്തിനെങ്കിലും ചെയ്യാന്‍ ഞങ്ങള്‍ ശ്രമിയ്ക്കാറുണ്ട്‌.അങ്ങനെ ഇത്തവണത്തെ ഓണവും എത്തി."അമ്മേ.. നമുക്കും പൂവിടണ്ടേ?..." ടി.വി

എന്നിട്ടും..

2007-08-21T23:11:00.000-07:00

അയാള്‍ ഒരിയ്ക്കലും അതു തുറന്നു പറഞ്ഞില്ല, എന്നാലും അവളതറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പലതവണ അവള്‍ ഒഴിഞ്ഞു മാറി. സംസാരം കുറച്ചു. അയാളോടൊപ്പം തനിയെ കിട്ടുന്ന നിമിഷങ്ങളെ ഒഴിവാക്കി, മനഃപൂര്‍വമായിരുന്നില്ല, അങ്ങനെ ചെയ്തു പോകുന്നതായിരുന്നു. പക്ഷെ പലപ്പോഴും സംശയിച്ചു, തന്റെ ഊഹം ശരിതന്നെയോ, അതോ തോന്നുന്നതോ.. പക്ഷെ വെറുതെ എന്തിനു തോന്നണം, അപ്പോള്‍ അതിന്റെ അര്‍ത്ഥമെന്ത്‌? എന്തോ...അവളുടെ മുഖത്തെ

കര്‍ക്കിടകവും കുട്ടിക്കുപ്പായവും.

2007-07-29T21:51:00.000-07:00

കര്‍ക്കിടകം നാട്ടില്‍ തകര്‍ത്തു പെയ്യുമ്പോള്‍, ഇവിടെ ഓരോ വര്‍ഷവും കൂടുക എന്നല്ലാതെ കുറയാന്‍ ഒട്ടും ഭാവമില്ലാതെ വേനല്‍ ചൂട്‌ കത്തി ജ്വലിയ്ക്കുകയാണ്. കര്‍ക്കിടത്തിലെ ചൂട്‌..ഒരു സുഖമുള്ള കുളിര്‍മ മനസ്സിലേയ്ക്ക്‌ പകര്‍ന്നു തരുന്ന കര്‍ക്കിടത്തെ കുറിച്ച്‌ പണ്ട്‌ ധാരാളമായി കേട്ടിരുന്നതാണ്‌ 'കര്‍ക്കിടക മാസം പഞ്ഞ മാസം' എന്നത്‌. പെരുമഴയില്‍ നനഞ്ഞ്‌ കുളിച്ച്‌ ഭൂമി ഒരു തരം വിശ്രമാവസ്ഥയിലാവുന്നതു കൊണ്ടാകാം

പിഴവുകള്‍..

2007-07-18T23:35:00.000-07:00

"ഒന്നും കയിച്ചാന്‍ പറ്റൂല.. പിന്നങ്ങട്ട്‌ ശ്ശര്‍ദ്ദ്യന്നെ... ഈ രോഗം വന്നാ കയിഞ്ഞില്ലെ കുട്ടീ.. അത്‌ മന്‌സനേം കൊണ്ടേ പോകൂ... ഇങ്ങള്‌ ഇരിയ്ക്കീ.."അവളുടെ ദേഹം ക്ഷീണിച്ചൊട്ടി ദയനീയമായിരിയ്ക്കുന്നു. മുഖച്ഛായ തന്നെ മാറിയ പൊലെ.. നല്ല മയക്കത്തിലാണ്‌.എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ മിഴിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന എന്നോട്‌ ഇരിയ്ക്കാന്‍ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന സ്ത്രീ പറഞ്ഞപ്പോഴാണ്‌ സ്ഥലകാലബോധം ഉണ്ടായത്‌.കൈകാലുകള്‍ തളരുന്നു..

അപ്പു.

2007-07-01T22:29:00.000-07:00

രഘു എന്നാണ്‌ ഈ പത്ത്‌ വയസ്സുകാരന്റെ പേര്‌. എന്നാല്‍ സ്കൂളിലും വീട്ടിലും, എല്ലാവരും വിളിയ്ക്കുന്നത്‌ അപ്പു എന്നും. എത്ര ചീകി ഒതുക്കി വെച്ചാലും, അനുസരണയില്ലാതെ ഉയര്‍ന്നു തന്നെ നില്‍ക്കുന്ന അവന്റെ കുറ്റിമുടിയെ ഇനി കളിയാക്കുവാന്‍ ബാക്കി ആരുമില്ല. അവന്റെ ഓമനത്തം വിട്ടുമാറാത്ത മുഖത്തിനു മുകളില്‍ കുറ്റിമുടികള്‍ ഉയര്‍ന്നെണീറ്റു നിന്നു, എപ്പോഴും.അവന്റെ വയസ്സിന്റെ അമിതോര്‍ജ്ജം വല്ലവിധേനയുമൊന്ന്

അവളെവിടെ ?

2007-05-28T21:30:00.000-07:00

പോയിമറഞ്ഞ കാലത്തിലൊരിയ്ക്കല്‍അകത്തു ചുരുണ്ടു കൂടിഅര്‍ത്ഥങ്ങളറിയാതെ വളരുമ്പോഴുംകേട്ടിരുന്നു ഞാനവളുടെ കാലൊച്ചകള്‍.അപ്പോളവള്‍ അമ്മയുടെ രക്തത്തിലായിരുന്നു.പിന്നെയച്ഛന്റെ വിരല്‍തുമ്പിലൂടേയും,അമ്മൂമ്മയുടെ താരാട്ടിലൂടേയുമൊഴുകി വന്നെ-ന്നെയോമനിച്ചുറക്കിത്തുടങ്ങിയവള്‍.ഞാന്‍ വളരുമ്പോള്‍, എന്നോടൊപ്പമവള്‍‍മുത്തശ്ശിമാരിലൂടേയും, അംഗനവാടിയിലൂടേയുംകളിച്ചു നടന്നൊരു കളിത്തോഴിയായി,പുസ്തകത്താളുകളിലൂടേയും വന്നെന്നെ

പൂജാപുഷ്പങ്ങള്‍.

2007-05-07T05:56:00.000-07:00

പകല്‍ചൂട്‌ അസഹ്യമായി തുടങ്ങിയിരുന്നെങ്കിലും, വെളുപ്പാന്‍ കാലത്തെ കുളിര്‌ അപ്പോഴും നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല..ആ കുളിരില്‍, അവളുടെ മനസ്സ്‌ വര്‍ത്തമാനത്തിലേയ്ക്കു മടങ്ങി വരുവാന്‍ മടിച്ചു നിന്നു..അവള്‍ ഉണര്‍ന്നു തന്നെയാണ്‌ കിടന്നിരുന്നത്‌, ഓരോ നിമിഷവും സിദ്ധാര്‍ഥിന്റെ വിളി പ്രതീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട്‌..അതിനിടയില്‍, പലപ്പോഴായി, നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെ പോലെ, മനസ്സ്‌, ഭൂതകാലത്തില്‍ ചുറ്റി

ഒരവധിക്കാലം കൂടി...

2007-04-28T05:29:00.000-07:00

തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍, കുറേ ദൂരം പിന്നിട്ടു വന്നിരിയ്ക്കുന്നു.. അങ്ങകലെയായി, ശബ്ദകോലാഹലങ്ങളും, ഉറക്കെയുള്ള ചിരികളും സന്തോഷത്തിന്റെ അലയടികളായി, പിന്നെ, സ്നേഹിയ്ക്കുന്നതിന്റേയും, സ്നേഹിയ്ക്കപ്പെടുന്നതിന്റേയും മധുരമുള്ള തേന്‍ കണങ്ങളായി, വീണ്ടുമത്‌ സൗഹാര്‍ദ്ദങ്ങളും, ബന്ധങ്ങളും പുതുക്കി, പങ്കുവെയ്ക്കലുകളുടെ മലര്‍മണമായി, അവസാനം യാത്ര പറയലുകളുടെ വിതുമ്പലുകളായി, നേര്‍ത്ത്‌ നേര്‍ത്ത്‌, ഒന്നുമില്ലാതെയായി

എന്റെ സ്വപ്നം !

2007-02-14T04:37:00.000-08:00

ഞാന്‍ ആശിയ്ക്കുന്നു...എന്നിലെ എന്നെ മറന്നു കൊണ്ട്‌ഭാരമില്ലാത്ത, സുതാര്യമേഘങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം,ഒന്നൊഴുകി നടക്കുവാന്‍..കാര്‍മേഘങ്ങളുടെ കറുപ്പുനിറമില്ലാതെ,മഴത്തുള്ളികളുടെ ഭാരം പേറാതെ..ഞാന്‍ കൊതിയ്ക്കുന്നു...എന്നിലെ എന്നെ മറന്നു കൊണ്ട്‌ഇന്നിന്റെ നിമിഷങ്ങളില്‍‍ഒന്ന് മുഴുകുവാന്‍..ഇന്നലെയുടെ ബാക്കികളെ എണ്ണാതെ,നാളേയ്ക്ക്‌ ഒന്നും ബാക്കി വെയ്ക്കാതെ..ഞാന്‍ ആഗ്രഹിയ്ക്കുന്നു...എന്നിലെ എന്നെ മറന്നു കൊണ്ട്‌അകന്നു

ഒരു അച്ഛന്റെ ചിത്രം !

2007-02-03T20:57:00.000-08:00

അച്ച്യുതന്‍ മാഷ്‌ മേശപ്പുറത്തു നിന്നും കണ്ണട എടുത്ത്‌, മുഖത്ത്‌ വെച്ചു കൊണ്ട്‌, കലണ്ടറിലേയ്ക്ക്‌ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. വ്യാഴാഴ്ച - പതിനഞ്ചാം തിയ്യതി - പൂരൂരുട്ടാതി നക്ഷത്രം-"ഓ, പൂരൂരുട്ടാതിയാണല്ലോ...അപ്പോ ഇന്നാണ്‌ പിറന്നാള്‌..." അച്ച്യുതന്‍ മാഷ്‌ ഓര്‍ത്തു.അദ്ദേഹം ഉമ്മറത്തുള്ള ചാരുകസേരയില്‍ ചാരിയിരുന്നു. കാലുകള്‍ കസേരയുടെ നീണ്ട കൈകളിലേയ്ക്ക്‌ പതുക്കെ വെച്ചു കൊടുത്തു. മുഖത്തു നിന്നും കണ്ണട ഊരിമാറ്റി."

മുത്തശ്ശിയുടെ വര്‍ത്തമാനങ്ങള്‍

2007-01-22T04:49:00.000-08:00

മുത്തശ്ശി വളരെ സുന്ദരിയാണ്‌. ചന്ദനത്തിന്റെ നിറവും മണവും ആണ്‌ മുത്തശ്ശിയ്ക്ക്‌, എപ്പോഴും സ്നേഹവാത്സല്ല്യങ്ങള്‍ തുളുമ്പി നില്‍ക്കുന്ന ഒരു മുഖവും. ആരേയും യാത്രയയയ്ക്കുമ്പോള്‍, കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട്‌, തന്റെ നിറയുന്ന മനസ്സ്‌ "ചെറുചൂടോടെ" കൈമാറുവാന്‍ മുത്തശ്ശി പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിയ്ക്കാറുണ്ട്‌.പണ്ട്‌, ഈ മുത്തശ്ശി ഒരു ടീച്ചറായിരുന്നു. എല്ലാ കാര്യങ്ങളും, ഓടി നടന്ന് വേണ്ട പോലെ നടത്തിയിരുന്ന ഒരു

കഥകളി - ഒരു വിസ്മയം.

2007-01-15T21:20:00.000-08:00

പച്ചാളത്തിന്റെ "കഥകളി" [ കുറച്ച്‌ പഴയതാണ്‌] എന്ന പോസ്റ്റ്‌ വായിച്ചതില്‍ നിന്നും കിട്ടിയ ഒരു പ്രചോദനത്തില്‍ നിന്നുമാണ്‌ എന്റെ ഈ പോസ്റ്റിന്റെ ജനനം എന്നു പറയാം. അന്ന് ആ പോസ്റ്റ്‌ വായിച്ച്പ്പോള്‍ മനഃപൂര്‍വം കമന്റ്‌ ഇട്ടില്ല, അതിനു പകരം ഒരു പോസ്റ്റ്‌ തന്നെ ഇടാം എന്നു തോന്നി.അങ്ങിനെ വലിയ ആവേശത്തോടെ എഴുതാനിരുന്നു. മനസ്സ്‌ ഭൂതകാലങ്ങളിലേയ്ക്ക്‌ ഒഴുകി തുടങ്ങി. അന്നത്തെ കഥകളിയരങ്ങുകള്‍ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന

വൈകി വന്ന തണലില്‍...

2006-12-23T05:23:00.000-08:00

ആ മുറിയുടെ നാലു ചുമരുകള്‍ അവള്‍ക്ക്‌ നല്‍കിയിരുന്ന ആശ്വാസം വല്ലാത്തതായിരുന്നു.പുറത്ത്‌ മറ്റുള്ളവരെ സന്തോഷിപ്പിയ്ക്കുവാനും, അവരുടെ പ്രതീക്ഷകള്‍ക്കൊത്ത്‌ പെരുമാറുവാനുമുള്ള അവളുടെ ശ്രമങ്ങള്‍ വെറും അഭിനയമാകുന്നുണ്ടോ എന്നവള്‍ സംശയിച്ചു.അതവള്‍ക്ക്‌ ഒരു അദ്ധ്വാനമായി തുടങ്ങിയിരുന്നു.ആ അദ്ധ്വാനത്തിന്റെ ക്ഷീണമകറ്റാന്‍,ആശ്വാസത്തോടെ ഒന്നു തല ചായ്ക്കാന്‍ അവള്‍ക്ക്‌ കിട്ടിയ ഒരു 'മാളമായിരുന്നു" ആ മുറി.അവളും

ഗൌരി എന്ന അമ്മിണിയോപ്പോള്‍

2006-12-17T05:19:00.000-08:00

വിവാഹം കഴിഞ്ഞ്‌ ആദ്യമായി ഭര്‍തൃഗൃഹത്തില്‍ കയറി ചെല്ലുമ്പോഴാണ്‌ ഞാനാദ്യമായി 'അമ്മിണിയോപ്പോളെ" കാണുന്നത്‌.അവിടെ ഇരുന്നിരുന്ന ചില മുത്തശ്ശിമാരുടെ കൂട്ടത്തിലെ ഒരു മുത്തശ്ശി - അതില്‍ കൂടുതലായി ഒന്നും അന്നെനിയ്ക്കു തോന്നിയിരുന്നില്ല.പിന്നീട്‌,ദിവസങ്ങള്‍ പിന്നിട്ടപ്പോള്‍,കുട്ടികളും മുതിര്‍ന്നവരും ഒരുപോലെ "അമ്മിണിയോപ്പോള്‍" എന്നാണവരെ വിളിയ്ക്കുന്നതെന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കി.വാസ്തവത്തില്‍ അവിടത്തെ പ്രായം

'അനുഭവത്തിന്റെ ചെറുചൂടില്‍

2006-11-30T20:47:00.000-08:00

വളരെ യാദൃശ്ചികമായാണ്‌ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഒരു സ്ഥലമാറ്റത്തിനുള്ള സാഹചര്യം ഉരുത്തിരിഞ്ഞു വന്നത്‌.പക്ഷെ കേവലം ഒരു സ്ഥലമാറ്റം മാത്രമായിരുന്നില്ല ഞങ്ങള്‍ക്കത്‌, പ്രവാസി ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ "ഫ്ലാറ്റില്‍" നിന്നും "വില്ലയിലേയ്ക്കുള്ള" ഒരു ചേക്കേറല്‍ കൂടിയായിരുന്നു.ഒരു "മാറ്റം" എന്ന അവസ്ത്ഥയോട്‌ എനിയ്ക്കുണ്ടായിരുന്ന സകല ആകുലതകളെയും നീക്കി തുടച്ചു കൊണ്ട്‌ ഈ ചെറിയ വില്ല ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ ആശ്വാസത്തിനുള്ള വക

ആത്മാവിന്റെ തുടിപ്പുകള്‍

2006-11-15T22:55:00.000-08:00

അതിവേഗം മുന്നോട്ടു പാഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന വാഹനത്തിന്റെ പിന്‍സീറ്റില്‍, ജനാലയോടു ചേര്‍ന്നിരുന്ന രജനിയുടെ മനസ്സ്‌, ഓര്‍മകളുടെ നനവിന്റെ കുളിര്‍മയില്‍ ഒരു പുത്തനുണര്‍വ്വ്‌ നേടിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു.ജനാലയിലൂടെ അനുവാദം കൂടാതെ തള്ളിക്കയറി വന്നിരുന്ന തണുത്ത കാറ്റില്‍,നെറ്റിയിലേയ്ക്ക്‌ മുടിചുരുളുകള്‍ അനുസരണയില്ലാതെ ഊര്‍ന്നുവീണു